Update 14 september 2026. Amazon zet de samenwerking met 21 Air stil. “After the tragic incident last weekend, we’ve spent time supporting the investigation and reviewing some of the surrounding circumstances, and we’ve decided to pause our operations with 21 Air, the operator of Flight 7598”, aldus Amazon-woordvoerder Kelly Nantel in een verklaring, zo meldt NBC News. Welke omstandigheden de doorslag gaven, zegt Amazon niet. Amazon zet voor die vracht andere vervoerders in; tot zijn vaste vervoerders horen onder meer Sun Country Airlines, Hawaiian Airlines, ABX Air en Cargojet. 21 Air vliegt volgens persbureau AP sinds 2024 voor Amazon (NPR) en heeft volgens de NOS acht toestellen die voor Amazon vluchten uitvoeren. Het bedrijf zelf zegt “confident in our safety policies, procedures and training” te zijn.

Op 8 september meldde CBS News al klachten van oud-medewerkers. Amazon verwees CBS voor die beschuldigingen naar 21 Air, omdat ze “pre-date our relationship with the company”. Of ze bij het besluit van zondag een rol speelden, zegt Amazon niet. Voormalig hoofdpiloot Bruce Joseph verklaarde in maart 2024 voor een tribunaal van het Amerikaanse ministerie van Arbeid dat mensen “on numerous occasions” werden ontmoedigd om veiligheidsmeldingen in het systeem te zetten. Op de vraag of die meldingen uiteindelijk werden ingediend, zei hij: “Most of it did not.” Andere oud-piloten zeggen dat ze onder druk werden gezet om met te weinig rust te vliegen. Oud-topman Mike Mendez ontkende daar dat hij mensen had gestraft en zei dat hij de veiligheidsprocedures volgde. Dit zijn beschuldigingen uit een lopende arbeidszaak, geen bevindingen van de NTSB, en de oorzaak van de crash is nog niet vastgesteld. Maar het verandert wel iets aan wat we hieronder schreven over de training en de cultuur bij het bedrijf: die vraag rust nu niet meer alleen op het ongeluk van Atlas Air in 2019, maar ook op verklaringen van mensen die bij 21 Air zelf werkten.

Vijftien seconden voor het einde van de opname gaan de remmen los. De gashendels schuiven naar voren, naar vol startvermogen. Vier seconden later gaan ze weer terug naar stationair en staan de remmen er weer op. Wat er in die vier seconden in de cockpit van de Boeing 767 gebeurde, is de kern van het onderzoek naar de crash in Miami.

Het gaat om 21 Air-vlucht 7598, een vrachtvlucht voor Amazon Air uit San Juan in Puerto Rico. Zondag 6 september schoot het toestel bij de landing op baan 30 van Miami International voorbij het einde van de baan. Het raakte voertuigen op de grond. Vijf mensen kwamen om; volgens de sheriff van Miami-Dade zaten zij allemaal in het busje van een schoonmaakbedrijf dat voor luchtvaartmaatschappijen werkt. Beide piloten overleefden het.

De Amerikaanse onderzoeksraad NTSB heeft nu twee lagen informatie vrijgegeven. De eerste is de vluchtdata. Volgens onderzoeksleider Chihoon Shin, geciteerd door CNN, raakten dertig seconden voor het einde van de opname twee van de drie landingsgestellen de baan en gingen de wielremmen erop. Het derde gestel, links achter, volgde negen seconden later. Vijftien seconden voor het einde, bij bijna 140 mijl per uur, gingen de remmen los en de gashendels naar vol vermogen. Vier seconden later weer terug. Volgens de NTSB zijn er geen aanwijzingen dat speedbrakes of straalomkeerders zijn gebruikt.

De tweede laag is de cockpit. De NOS meldt dat een van de piloten in de laatste twee minuten waarschuwde dat ze te snel naderden, en op het laatste moment aandrong op het afbreken van de landing. Op die waarschuwingen kwam volgens de onderzoekers geen eenduidige reactie. Er klonk ook meerdere keren een waarschuwing dat het toestel te laag vloog. Welke piloot wat zei, heeft de NTSB niet verteld.

Vier seconden bij ruim 200 kilometer per uur

Zet die vier seconden om naar afstand. Bijna 140 mijl per uur is ongeveer 225 kilometer per uur, zo’n 62 meter per seconde. In vier seconden legt het toestel dan grofweg 250 meter af, met de remmen los. Op het baaneinde ging het toestel volgens trackingdata van Flightradar24 nog altijd 130 mijl per uur. Het gaat hier dus om een orde van grootte, niet om een exacte meting: een kwart kilometer baan zonder te remmen, op het deel van de landing waar elke meter telt.

Dat is geen conclusie over schuld. Het laat alleen zien waarom de NTSB zich op dat moment richt. Het past bij een bemanning die aan een doorstart begint en dan terugkomt op dat besluit. Of dat zo is, en waarom, staat nergens in de data. Daarvoor zijn de gesprekken met de piloten nodig.

De NTSB doet het in de goede volgorde

Het is verleidelijk om nu al te oordelen, en experts die persbureau AP sprak, deden dat ook. Ze zetten vraagtekens bij de samenwerking in de cockpit en zeiden dat de landing had moeten worden afgebroken. Eén oud-piloot vroeg waar het leiderschap was en waarom de richtlijnen uit het vluchthandboek niet werden gevolgd.

De NTSB koos een andere volgorde: eerst beide piloten horen, dan pas fragmenten van de cockpitopname vrijgeven, en het volledige transcript later. Dat is de juiste keuze. Een losse waarschuwing over de snelheid, zonder de rest van het gesprek eromheen, nodigt uit tot een verhaal met één schuldige. Eerst de mensen horen die erbij waren, voorkomt dat de eerste interpretatie de officiële wordt. Wie een doorstart bij Schiphol heeft gevolgd, weet hoe gewoon dat besluit hoort te zijn: een doorstart is geen noodgeval maar een standaardprocedure.

Het Atlas-verleden wijst een kant op die nog niet bewezen is

CNN-analist Mary Schiavo, oud-inspecteur-generaal van het Amerikaanse ministerie van Transport, wees erop dat Atlas Air, de voorganger van 21 Air, in 2019 met een 767 in het water stortte, en dat de NTSB in dat eindrapport de piloten en de training van het bedrijf aanwees. Schiavo voerde die zaak zelf als advocaat. De NTSB heeft die lijn in Miami niet getrokken. Wel liggen er inmiddels verklaringen van oud-medewerkers van 21 Air over de veiligheidscultuur (zie de update bovenaan). Ook dat zijn beschuldigingen, geen bevindingen. Dat is een relevante lijn om te volgen. Het is ook een gevaarlijke. Twee ongelukken bij dezelfde bedrijfsfamilie maken nog geen patroon, en de oorzaak in Miami is niet bekend. Er speelt ook meer: een CNN-analist wijst op wind die tijdens de landing plotseling draaide en het toestel meewind gaf. Dat is de inschatting van een analist, geen bevinding van de NTSB. Wie de trainingsvraag nu al beantwoordt, slaat die andere vragen over.

Wat wel vaststaat: de vijf doden zaten niet in het vliegtuig maar op de grond, in een busje op het terrein van de luchthaven. Dat maakt ook de inrichting van het gebied voorbij het baaneinde onderdeel van dit onderzoek.

Wanneer ligt er meer dan fragmenten?

Lees het voorlopige rapport van de NTSB zelf als het verschijnt, en niet alleen de koppen erover. Zo’n rapport noemt feiten en geen oorzaak. En de NTSB legt het hele onderzoeksdossier later openbaar, inclusief het transcript. Dat is niet overal vanzelfsprekend: bij Schiphol bleef een evaluatie van vijftien jaar hinderbeleid een vertrouwelijk rapport tot een actiegroep hem publiceerde. Dat is precies waarom het bruikbaar is: je ziet wat zeker is en wat nog open staat. Na de dispatcher van 21 Air wilde de NTSB woensdag ook de hoofdpiloot van het bedrijf spreken. De vraag of die vier seconden een aarzeling waren, een verkeerde keuze of iets wat de data nog niet laten zien, beantwoordt pas het eindrapport. Dat duurt bij de NTSB doorgaans meer dan een jaar.

Stel je vraag

Vraag aan de redactie

Loop je vast met vertraging, bagage of een krappe overstap? Stuur je vraag zonder boekingscode of paspoortgegevens.